Voor mij is een docent/ leermeester een inspirator. Een inspirator heeft kennis, passie en kan mensen motiveren en in beweging zetten. Wat een slechte inspirator doet is demotiveren, kleineren en de ander onderuit trekken of te hard pushen.

In een korte tijd kwamen 3 inspirators in mijn leven die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hadden: Lindy, Hilda en Leander.

Lindy
We zaten ruim 2 uur te kletsten op een terras, inmiddels ietwat bibberend, omdat de zon achter het stadsgebouw was verdwenen.
Je vertelde over je massagevak en dat je daarnaast ook nog ‘iets’ deed met mensen, ‘iets’ met gesprekken. Ik moest wat glimlachen om deze omschrijving. Doen wij allemaal immers niet ‘iets’ met mensen’? Therapeut of coach mocht je jezelf nog niet noemen, want je had pas 9 van de 12 jaar durende opleiding gevolgd (?!). Je had zelfs officieel toestemming gevraagd of de opleiding jou toestond mensen te begeleiden volgens de visie van de school.
Je was zichtbaar aangedaan toen je vertelde dat je negatief advies had gekregen voor de dochtenrichting. Één vrouw, jouw persoonlijke begeleidster, jouw inspirator, had jou, zonder enige schriftelijke onderbouwing, medegedeeld dat je moest stoppen met de gekozen richting.

Hilda
Ik geloof dat ik Hilda bijna een middelvinger in haar neus heb geschoven toen ze me adviseerde te stoppen met de praktijk zolang ik de opleiding nog niet had afgerond. Waar haalde ze haar go(e)r(o)e lef vandaan te insinueren dat ik mijn praktijk niet adequaat zou draaien. Ze kende mij niet, wist niets van mijn cliënten noch de praktijk. Deze leermeester deed alsof haar opleiding de enige was op deze aardbol en baseerde op grond daarvan dat ik nog niet voldoende kennis had. De arrogantie! Hilda, als je goed had gekeken zag je een leergierige student die haar kwetsbaarheid durfde te tonen ook over dat wat wellicht niet helemaal goed ging en waarover ze graag had willen leren. Ik had al vele opleidingen gevolgd en was op basis daarvan al lang therapeut.

Leander
Zomaar kruisten onze paden weer, na 6 jaar. Via mijn site wilde iemand weten hoe ik de haptonomie-opleiding had ervaren. Terwijl ik haar terugschreef merkte ik dat ik met zoveel dankbaarheid terugdacht aan deze leerzame periode, dat ik had besloten mijn antwoord ook naar jou te forwarden. Ik vertelde de e-mailschrijfster over jouw enthousiaste 1 op 1 lessen, de sessies van 1,5 uur die regelmatig dubbel zo lang duurden, jouw passie over het lijf, de kennis over het lezen van het lijf en de oefeningen het depressieve lijf weer in beweging te krijgen.
Nee, de opleiding was niet geaccrediteerd, maar soms is de kennis van een gedreven inspirator van veel meer waarde dan dat felbegeerde papiertje, schreef ik haar nog.
Leander, wij mailden kort en je vertelde dat je speciaal geraakt was door mijn woorden. Dat mede door onze sessies je je gesterkt voelde een opleidingsinstituut te beginnen.

Lieve Lindy, ik weet niet of mijn blog jou bereikt. Dank je voor het mooie gesprek in de late middagzon.
Ik voel mij gesterkt in het pad dat ik loop, doordat ik mocht horen over jouw struggle en onzekerheid. Ik gun je vele Leanders op je pad die inspireren, in je geloven en je overladen met passie en kennis. Ook gun ik je Hilda’s die je van tijd tot tijd onderuit trekken, opdat je ook weer even kunt reflecteren of je jouw pad bewandelt of bent meegegaan in de armoe en onzekerheid van de ander.

Lindy, dank je voor de spiegel.